*Τέλος με ύφος και στυλ καλοκαιρινό*

Όλοι πάνε και έρχονται και εγώ προσπαθώ να εγκλιματιστώ στη καθημερινότητα, που μόλις πρόλαβα καλά καλά να δω τι γίνεται γύρω μου , φεύγω και πάλι.
Όχι για πολύ καιρό αυτή τη φορά, αλλά και για καλό σκοπό.

Τελειώνει ένα κομμάτι της ζωής μου, που σίγουρα θα το θυμάμαι μέχρι και τα τελευταία μου. Εμπειρίες αρκετές, γέλια πολλά, τσαντίλες ουου, να φάνε και οι κότες, συναισθήματα μοναδικά! Εξάλλου αυτός δεν είναι ένας ζωντανός άνθρωπος?

Σημασία έχει λοιπόν τι κάνουμε από εδώ και πέρα...Και ξέρεις, χμμ, δεν φοβάμαι αυτό που θα έρθει αλλά αυτό που δεν έζησα..! Όχι δεν φλερτάρω με την ποίηση , φλερτάρω με τη ζωή , με τους ανθρώπους , με το χαμόγελο!!

Λοιπόν για να κλείσω έτσι παιχνιδιάρικα αυτό το κομμάτι της ζωής μου, αποφάσισα να παίξω ένα blogoπαίχνιδο. Φωτογραφίζω τα αγαπημένα μου αντικείμενα που συνηθίζω να κουβαλώ. Είτε είναι χειμώνας, είτε άνοιξη, είτε καλοκαίρι αλλά και φθινόπωρο..!!





Ανοιχτή πρόσκληση για όποιον επιθυμεί να παίξει!!!







YΓ: Ένα ευχαριστώ στον κύριο spy , διότι έβαλε το χεράκι του να πάρει άλλο ύφος αυτό το blog!!

*μπάι Αθενς*

περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας , μια καλοκαιρινή βραδιά , ανακαλύπτεις μέρη τα οποία δεν έχεις επισκεφτεί πότε όσα χρόνια κι αν μένεις σε αυτή τη πόλη! Περιφέρθηκα , θυμήθηκα, ένιωσα όμορφα, έβγαλα φωτογραφίες, το ευχαριστήθηκα!

Σε όλη τη διάρκεια της φωτογράφισης , μου ερχόντουσαν εικόνες στο μυαλό από τη παιδική μου ηλικία , λες και έβλεπα τη ζωή μου σε mini ταινία.

Είναι πολύ περίεργο αυτό που με πιάνει, διότι κάθε φορά που ζω αυτό το συναίσθημα, νιώθω ότι θα είναι και η τελευταία.

Πάμε παρακάτω..

.........................................................................................................................................................................

για περισσότερες φώτο: here