*Θα θα θα θα θα.... *

Αθήνα 03.09.09

Κι όμως καμιά φορά κάθομαι και σκέφτομαι πως θα ήταν η ζωή μου αν δεν είχα τον Κωστάκη, τον Γιωργάκη, το Αλεκάκη, την Αλέκα και τους άλλους.

Λοιπόν άκου πως θα ήταν : θα ξύπναγα το πρωί, θα έπαιρνα το πρωϊνό μου, θα ετοιμαζόμουν μετά από ένα μπάνιο για τη δουλειά, θα έμπαινα στο αυτοκίνητο, δεν θα συναντούσα κίνηση, θα έφτανα στο κτίριο που βρίσκεται η εργασία μου, θα έμπαινα μέσα, θα καθόμουν στο γραφείο, όλοι οι συνάδελφοι μου θα ήταν χαμογελαστοί, θα έκαναν τη δουλειά τους με ευχαρίστηση, τον προϊστάμενο -διευθυντή μας θα τον κοιτούσαμε μέσα στα μάτια λες και θα ήταν κάτι ξεχωριστό, θα τελείωνε το οχτάωρο μου όμορφα και ξεκούραστα, θα πήγαινα σπίτι μου και ???

ΝΤΡΙΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝ

-Κύριε P@n0s, καλημέρα, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ό,τι έχουμε μια καταπληκτική προσφορά με ....... σντουπ...!

Άι σιχτίρ , είναι η δεύτερη φορά που με κόβετε στο πιο ωραίο σημείο του ονείρου - εφιάλτη μου! Μέχρι και εδώ?

ΥΓ: Είχε δεν είχε, πάλι μας έκανε να τον βρίζουμε για το άσχημο φθινόπωρο που μας φύλαγε!!

* Πάει πέρασε*

Προχώρησα είπα θέλω και εγώ, πήρα τη νοητή γραμμή από πίσω και ξεκίνησα.

Έβρεχε συνεχώς, δεν μπορούσα να δω μπροστά μου από το νερό ..νόμιζα πως δεν θα φτάσω.

Ξαφνικά παρατηρώ , αφού είχε κοπάσει για λίγο η μπόρα, μια ανθρώπινη φιγούρα, να με κοιτά και να με παρατηρεί , σχεδόν με χάζευε.

Κοιτούσα για ώρα, ενώ είχα σταματήσει να περπατώ και η βροχή έγλειφε το πρόσωπο μου , αυτή η ανθρώπινη φιγούρα έπαιρνε συνεχώς διάφορες μορφές... Δεν μπορούσα να προσδιορίσω αν ήταν άντρας, γυναίκα, παιδί, μεγάλος ή μικρός.





Τα σύννεφα έφυγαν , άνθησαν λουλούδια γύρω μου, πετάχτηκαν διάφορα ζώα από γύρω και εγώ γούρλωσα τα μάτια μου γιατί είδα ένα πελώριο ουράνιο τόξο!! Δεν έχω ξαναδεί τόσο ωραίο συνδυασμό χρωμάτων!!!

.................................................................. Ξύπνα καλέ μου, το τηλέφωνο σου χτυπά..!!.....

ΥΓ: Φτου, πάλι έχασα τη συνέχεια....!